KELİMELER

Bir kabuk gibi, filizlenmeyi bekleyen fikirlerin üstünü örten...

Bir zırh gibi, saldırılara karşı bizi koruması beklenen...
Bir örtü gibi, bilinmemesi gerekenleri gizleyen...
Bilinmemesi gereken acıları, aşkları, hataları, ayrılıkları, öfkeyi, kini, laneti...
Bir mızrak gibi, pervâsızca, hoyratça kullandığımız dost düşman ayırdetmeden...
Bir sihir gibi, bazen Musa'nın dilinden dökülen, bazen şeytanın kustuğu...

Ölümün haberi de, doğumun haberi de kelime...
Aşkın ilânı da, ayrılığın beyânı da kelime...
İnsanoğlunun büyüdükçe ağulara buladığı en somut soyut varlık, kelime...

Varlığı "ol"duran da kelime, ölümü "öl"düren de...
Meleklerin zikri de kelime, aşıkların fikri de...
Kevnin hazinesinde pırıldayan kalemin yazdığı da kelime, şairin gönül hazinesinden südûr eden de...

Demiri eriten ateşin daha fazlasını aşığın "ah" lafzıyla fezâya taşıyan da...
Gülü rengine boyayan da kelime, garip bülbülün kelimeleri...
Mecnun'u çöllere düşüren de... Aşk kitabında okuduğu Leyla kelimesi...

Cibril-i Emin'in nefesiyle dolu bir kelime, İsa...
Yusuf'u zindana düşüren de... "heyte lek"...

Gözlerin taşıdığı manayı gönüle ulaştıran...
Yağmurun hiddetini bazen... Şimşekle...
Cânândan haber getiren de kelime... Riyh-us Sabâ...

Tarfetul Ayn miktarı yoklukla varlığa bürünmüş kevnin hazinesi...
KELİME...


NE EFSUN!


Mahmut ÇETİN